23 Aralık 2011 Cuma

Bir tablo


Çok yoğun bir hafta geçirdim; sınavlar, dolu dolu yaşanan duygular, hapşırıklar, kıpkırmızı bir burun ve tüm haftanın sonucu kocaman bir baş ağrısı.
Yazılacak pek çok şey biriktirdim yine ama baktım ki uzun zamandır tablolarımı paylaşmıyorum hadi vaktidir tam şimdi dedim.
Böyle kapılı, pencereli yaptığım ilk tablo bu, ortaya çıkan sonuç mutlu etti beni umarım siz de beğenmişinizdir. Bir hikaye yazmayı çok isterdim bu resme ama kelimelerimi toparlamama izin vermiyor beynim. Çiçeklerin olduğu pencerenin ardından öyle dalıp gideyim işte uzaklara, hiçbir şeyi düşünmeyeyim bir süre, hiç bir şeyi büyütmeyeyim gözümde, olması gerektiği gibi davranayım hayata karşı; çok önemsemeden, belki de biraz hissizce. Evin önünden geçip bana gülümseyenlere ben de gülümseyeyim ama sadece gülümseme, daha fazlasını yapmayayım, umutlanmayayım, üzülmeyeyim, kafamı çevirip tekrar devam edeyim uzaklara dalmaya, öylece dalıp gideyim sadece...

8 yorum:

  1. ben çok beğendim ..
    Ayvalık evlerini hatırlattı,onlar da bana böyle huzur verir ..garip bir huzur...pencerelerinin önünde saksılarıyla,evin duvarlarına dolanan sarmaşık gülleriyle..

    YanıtlaSil
  2. teşekkür ederim...
    evet doğru ayvalık evlerine benziyor, benim daha hiç gitme fırsatım olmadı ama çok istiyorum, o huzuru oradan yaşamak bambaşka bir şey olsa gerek

    YanıtlaSil
  3. Tablo açılmadı bende. merak da ettim doğrusu. Yarın tekrar deneyeceğim açmak için.

    YanıtlaSil
  4. aa neden açılmadı acaba, yarın açılır umarım :)

    YanıtlaSil
  5. B tablodaki ev, bizim Tire'deki eski evlere çok benzemiş. böyle evde oturmak isterdim doğrusu..

    YanıtlaSil
  6. Belki de oralardan bir evdir fotoğraftan çalıştım öğrenirsem mutlaka söylerim :)

    YanıtlaSil
  7. Ben de dedemin insanları filmindeki yazlık eve benzettim.

    YanıtlaSil
  8. evet haklısınız o yazlık eve benziyor :)

    YanıtlaSil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...