26 Ekim 2014 Pazar

Öptüm


Birkaç gün öncesine kadar varlığını unuttuğum blogum, nasılsın? Seni bu denli ihmal ettiğimden anlayacağın üzere, ben epeyce yoğunum. Tabii bir de bu kelimenin en büyük eşlikçisi; yorgunum'u da eklemek lazım yoğunluğumun üzerine.
Bu sabah, her sabah büyük bir keyifle günaydınlaştığımız annemi bile aramayı unutmuşum. Seni unutmuşum çok mu yani, alınma diye söylüyorum.
Oysa ki sana anlatacak, kalbinin derinliklerine ince ince işleyecek bir dolu şey biriktirdim. Yeni mekanlar keşfedip, çok keyifli tadımlar gerçekleştirdim. Tatlılar, şaraplar, midemi kocaman kocaman dolduran yeni tatlar...
Karayel Hüznü diye bir kitabın son sayfalarını yaladım dün gece. Sahi, kış da iyice yaklaşıyor. Hüznü de kuyruğuna takmış, kıs kıs sırıtıyor.
Çok şey değişiyor şu hayatta be blog. Mesela, toplama mı yoksa çıkarma mı yapacağımı bilemediğim problemlerden çok daha zor artık önüme konulan sorular. Ya da babamla birlikte ansiklopedi karıştırarak araştırdığımız ödevler kadar sevimli değil artık yapmam gereken ödevler...
Yani artık çok çalışmam gerekiyor anlayacağın, ben de çok çalışıyorum ya da çok çalışıyor gibi yapıyorum. O yüzden sana da vakit ayıramıyorum. 
Ha son olarak unutmadan, bir de okuldaki klübün blog sayfasında yazmaya başladım, ama asma suratını hemen, senin yerin ayrı, çok ayrı! Uzanıp kocaman öpüyorum yanaklarından...

2 yorum:

  1. Gretam seni özleidm.

    başka yerlerde yaz tabii ama buraları sakın unutma! :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Miacım nasıl mutlu ettin beni. Ben de özledim buraları çok ama hiç fırsat bulamıyorum, yoğunluğum geçsin tekrar içimdeki kelebekleri konuşturmaya başlayacağım :)

      Sil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...