25 Ocak 2015 Pazar

Alacaklılar


2015'in ilk oyunu olarak, yeni yılın ilk günlerinde Alacaklılar oyununu izledim fakat fırsat bulamadığım için yazamadım. Ankara Şinasi Sahnesi'nde koltuktaki yerimi alarak büyük bir merakla izlemeye koyulduğum oyun, prömiyerini yeni yapmış sezonun en taze oyunlarından biri.


Alacaklılar, İsveç tiyatro edebiyatının kurucusu olarak kabul edilen August Strindberg'in 1888 yılında yazdığı ama hala günümüze ışık tutacak kadar güncelliğini koruyan kadın erkek ilişkisinin tüm sıradanlığını serciye sunan klasik bir tiyatro eseri.

  
Üç karakterden oluşan oyunun ilk perdesi, Adolf ve Gustav ile start veriyor. Nasıl bir ilişki içerisinde olduklarını bir süre anlayamadığımız bu iki karakterin uzun diyalogları sonucu taşlar yavaş yavaş yerine oturuyor ve bu iki erkeğin, Tekla adında ortak bir paydada birleştiklerini çok zaman kaybetmeden keşfediyoruz.


Gustav'ın geçmişini Adolf'un ise şimdiki zamanını oluşturan Tekla ikinci perdede sahne alıyor ve bir anda geçmiş üzerine, gelecek üzerine, ilişkiler üzerine ve aşk üzerine alacak verecek davası başlıyor.


İlişkilerde her iki tarafın bitmek tükenmek bilmeyen beklentileri, çoğu zaman sevgiyi hiçe sayan hırslar, hep bir alacak davası ama hiçbir zaman kendinden taviz vermeme durumu, kısacası kadın erkek ilişkilerinin en temel sorunları bu üç karakter üzerinden seyircinin gözleri önüne seriliyor.


İtiraf etmem gerekirse, oyunun ilk perdesindeki uzun diyaloglar boyunca o kadar çok sıkıldım ki uyukladığımı bile söyleyebilirim. Bence, oyun çok tutuk başlıyor ve ilk perde de bu şekilde devam ediyor. Fakat ikinci perdede oyuna Tekla'nın da dahil olmasıyla birlikte oyun bir anda hareketleniyor ve ilk perdenin tam aksine izlemesi çok keyifli, her anı heyecanlı ve yüksek tempolu bir performansla karşı karşıya kalıyorsunuz. Eğer oyun başladığı gibi devam etseydi gerçekten hiç beğenmedim diyebilirdim fakat, sonrasındaki toparlayışıyla gönlümü fethetmeyi başardı. Konusu da oldukça sıradan gözükse de, farklı bir bakış açısıyla yaklaşılması ve oyuncuların başarılı performansları, bu sıradanlığı yok etmeye yetiyor. Ayrıca bahsedilen konu kadın ve erkek olunca, bu sıradanlık da olabildiğine hoş karşılanabilir bir duruma dönüşebiliyor.


Sonuç olarak Alacaklılar, bir sonuca varamayacak olsanız da ilişkilerde kim alacaklı kim borçlu şöyle bir muhakemesini yapabileceğiniz, özellikle çiftler tarafından birlikte izlenerek keyifli vakit geçirilebilecek hoş bir oyun. Tüm ekibe alkışlarımı bir de buradan sunup, şimdiden herkese iyi seyirler, tiyatro dolu günler ve mutlu bir hafta diliyorum...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...